23-08-10

Het ontstaan van de Regenboog

 

makeimage.php.jpg

 

Het ontstaan van de Regenboog

Heel lang geleden begonnen de kleuren van de wereld te kibbelen. Allemaal beweerden ze dat zij de beste waren; de belangrijkste, de meest bruikbare; de favoriet.

GROEN zei: het is duidelijk, ik ben de belangrijkste. Ik ben het teken van leven en hoop. Ik ben gekozen voor gras, bomen en bladeren. Zonder mij, zouden alle dieren sterven. Kijk naar het landschap en je zult zien dat ik in de meerderheid ben.

BLAUW onderbrak: je denkt alleen maar aan de aarde, maar denk eens aan de lucht en de zee. Het water is de basis van het leven en wordt opgetrokken vanuit de diepe zee naar de wolken. De hemel geeft ruimte en rust en sereniteit. Zonder mijn rust zouden jullie allemaal niets zijn.

GEEL gniffelde: jullie zijn allemaal zo serieus. Ik breng gelach, vrolijkheid en warmte in de wereld. De zon is geel, de maan is geel, de sterren zijn geel. Elke keer dat je naar een zonnebloem kijkt begint de hele wereld te glimlachen. Zonder mij zou er geen plezier zijn.

ORANJE begon daarna op zijn beurt: ik ben de kleur van gezondheid en sterkte. Ik ben misschien schaars, maar ik ben kostbaar daar ik dien voor de noden van de mensheid. Ik draag de meest belangrijke vitaminen. Denk aan wortelen, pompoenen, appelsienen, mango's en papaja's. Ik hang niet de hele tijd rond, maar als ik de hemel kleur bij zonsopgang of zonsondergang, dan is mijn schoonheid zo sensationeel dat niemand meer aan jullie denkt.

ROOD kon het niet meer aanhoren en begon te roepen: ik ben de heerser van jullie allen. Ik ben bloed, levensbloed! Ik ben de kleur van gevaar en van moed. Ik ben bereid te vechten voor een doel. Ik breng vuur in bloed. Zonder mij, zou de aarde zo leeg zijn als de maan. Ik ben de kleur van passie en liefde, de rode roos en de klaproos.

PAARS begon op z'n luidst, hij was heel groot en sprak met grote trots: ik ben de kleur van royalty en macht. Koningen, chefs en bisschoppen hebben mij altijd gekozen daar ik het teken ben van autoriteit en wijsheid. Mensen stellen geen vragen. Ze luisteren en gehoorzamen.

Uiteindelijk sprak

INDIGO, veel rustiger dan alle anderen, maar met evenveel vastberadenheid: denk aan mij. Ik ben de kleur van de stilte. Je merkt me amper maar zonder mij zouden jullie alleen oppervlakkig worden. Ik vertegenwoordig gedachten en reflectie, schemering en diep water. Je hebt me nodig voor het balans en contrast, voor gebed en innerlijke rust.

En zo bleven de kleuren maar bluffen, elk overtuigd van zijn eigen belang. Hun ruzie werd luider en luider. Plotseling was er een hevige bliksem en donderslag. Regen viel meedogenloos neer. De kleuren bukten zich neer uit angst en trokken dichter bij elkaar voor troost.

Te midden van hun geroep, begon de regen te spreken: jullie dwaze kleuren, tegen elkaar vechten, elkaar trachten te domineren. Weten jullie niet dat jullie elk gemaakt zijn voor een speciaal doel, uniek en verschillend? Reik elkaar de hand en kom tot mij.

Ze deden zoals het hun gezegd werd, de kleuren verenigden zich en reikten elkaar de hand. De regen sprak verder:

Van nu af aan, als het regent, zullen elk van jullie zich over de hemel uitstrekken als een boog van kleuren, als een herinnering dat jullie allen in vrede kunnen leven. De regenboog is een teken van hoop voor morgen.

Bron Spirit-Love-Joy-Healing

Gevonden bij: Natuurama

17:12 Gepost door saartje | Commentaren (0) | |

21-08-10

By definition, it lives

1306200789.jpg


By definition, it lives

Make the best of it
Dream of the possibilities
Search for your meaning

Your actions speak louder than your words
Embrace every opportunit
Every step brings you closer to success

Ridiculous to live in the future
Impossible to live in the past
Difficult to live in the present

Tomorrow is a mystery
Yesterday isn’t worth regretting
Nothing is as far away as one minute ago

Life is constantly moving
Whether it leaves you behind
Or guides you on an unforgettable journey

Laugh until it hurts
Love until heartbreak
Live until death

Life is short
Don’t take it for granted
Live it and live it to the fullest

auteur - onbekend

met dank aan Freek

20:38 Gepost door saartje | Commentaren (1) | |

29-06-10

De Gouden Arend

 

wall2-14

foto: Ine Braat  


Een man vond het ei van een arend en legde het in het nest van een kip...
De arend werd uitgebroed samen met een heel nest kuikens en groeide op, samen met hen.
Omdat hij aldus geloofde dat hij een kip was, kakelde hij net als zij.
Hij spreidde zijn vleugels en vloog een paar stappen de lucht in, net zoals het een kip betaamt.
Hij scharrelde in de aarde om te zoeken naar wormen en kevers.

De jaren gingen voorbij en de arend werd oud.
Zekere dag zag hij een vogel, zwevend door de lucht, vol gratie en majesteit.
De arend keek toe, vol ontzag.

“Wie is dat?” vroeg hij aan zijn buur..
“Dat is een arend, de koning van de vogels” , antwoordde de buur.
“Zou het niet heerlijk zijn om zo door de hemelen te kunnen zweven?”
“Denk daar maar niet meer aan”, antwoordde de kip, “jij en ik, wij zijn slecht kippen”.
Dus dacht de arend hier nooit meer over na. Hij leefde en stierf in het geloof dat hij een kip was

Anthony Demello, The song of a Bird
 

 

18:15 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (4) | Tags: arend, anthony demello, ine braat | |

24-06-10

Ad de Laat

 

nummer 3

 

Wandelend in de zomer van het leven sta je er niet zozeer bij stil, dat het groen van het blad zal verkleuren, ook wanneer de boom dat zelf niet wil. Je denkt, de wind blijft wel spelen de zon die er staat blijft wel staan en voor je het weet ben je vergeten dat de zomer weer over zal gaan.

Wanneer de boom in al zijn weelde breeduit in zijn volle glorie staat, vergeet hij dat dat niet blijft duren omdat de zomer in het najaar overgaat, want de vogel die er woont gaat vertrekken de vruchten die hij draagt worden geplukt en een voor een worden de bladeren op het laatst van de takken gerukt.

De wind is niet te vertrouwen als hij dan ineens de kop opsteekt want de tak die altijd heeft gebogen buigt nog één keer en breekt zomer en zon, in je leven heb je als mens niet in de hand als het er is dan is het je gegeven en bedanken daarvoor is geen schande.


~~ Ad de Laat ~~

23:02 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (2) | Tags: boom, ad de laat, ultreya | |

20-06-10

De koekoeksbloem en de koekoek

19juni 042

 

Wat heeft de koekoeksbloem met een koekoek te maken? En waarom zijn de blaadjes van de echte koekoeksbloem zo gerafeld? Een tragische liefde ligt hieraan ten grondslag, luister: 

Lang geleden leefde er aan de rand van een wetering, niet ver van de natte weiden, een mooie, wijze heks, Silene genaamd. Zij hulde zich altijd in prachtige roze en paarse gewaden. Nooit klopten  de zieken uit de wijde omgeving tevergeefs aan haar deur.

In die dagen leefde er ook een trotse tovenaar. Hij had een prachtige hermelijnen mantel.  Als een echte Don Juan had hij al menige vrouw verlaten.

Deze trotse tovenaar kon de stralende ogen van de mooie heks niet weerstaan,  viel voor haar liefde en verliet zijn vrouw en kind van dat moment. De heks en de tovenaar hadden alleen maar oog voor elkaar en alras kwam uit deze liefde een prachtige dochter voort. Het drietal leek volmaakt gelukkig, tot er een nieuwe vrouw in het leven van de tovenaar verscheen en hij de heks achterliet. Het kind kwijnde weg zonder de liefde van haar vader.

In grote wijsheid besloot de mooie heks dat deze tovenaar een ramp was voor zijn nageslacht en nooit meer een kind mocht teleurstellen door zijn onverantwoordelijke gedrag. Ze veranderde hem in een saaie, bruine vogel, die moeizaam door het luchtruim vloog. Iedereen zou weten dat hij die onverantwoordelijke vogel was, die zijn eigen kinderen verliet. En om de schande kompleet te maken moest hij de hele dag als een kind zeuren om koekjes “koek koek, koek koek”, zodat in de verre omgeving iedereen hoorde waar die slechte vader zat. Daarom zijn de mensen hem koekoek gaan noemen

Maar de wijze heks stak de hand ook in eigen boezem. Ze was zo beschaamd dat ze met al haar wijsheid niet had voorzien dat ze een mislukte vader had verleid. Ze veranderde zichzelf in een plant, met bloemen in de kleuren van haar gewaden, roze en paars.

Op een dag ontdekte de koekoek de betoverde heksenbloem en was zo kwaad over zijn eigen lot als lelijke, domme vogel, dat hij de blaadjes van de roze bloemen kapot maakte. Tot vandaag de dag zijn de gerafelde blaadjes te zien aan de roze bloemen van de echte koekoeksbloem. En als hij de kans krijgt spuwt de koekoek nog steeds zijn boosheid op haar. Daarom zien we in de bladoksels van deze bloem vaak het witte spuugschuim van de koekoek zitten, waardoor de mensen deze bloem de koekoeksbloem zijn gaan noemen.

 

auteur onbekend

20:00 Gepost door saartje in Vrije tijd | Commentaren (3) | Tags: koekoeksbloem, heks | |

17-06-10

de deur naar morgen

 

VOOR ANK  1

 

met liefde van Ultreya gekregen
met evenveel liefde doorgegeven
aan jou, sientje


17:11 Gepost door saartje in Liefde | Commentaren (0) | Tags: ultreya | |

Een kom soep



Een waar gebeurd verhaal in een Zwiters self-service restaurant.

soep

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom
soep op haar dienblad.
Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een
halen.  Maar wat een verrassing als ze terugkomt!
Er zit een zwarte man op haar plaats.  Hij lepelt met plezier de soep naar binnen.
Wat een lef! denkt de dame.
Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.
Zij gaat tegenover hem zitten en trekt de kom soep naar zich toe.
Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.

De zwarte man trekt de kom soep weer een beetje dichter naar zich toe,
zodat de soep nu in het midden tussen hen beiden staat.
Zwijgend eten ze allebei van de soep.
Daarna staat de zwarte man recht, doet teken dat de dame moet blijven
zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken.
De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten.
Dan zegt de zwarte man ‘dank u wel’ en gaat weg.

Ook de dame wil verdergaan.  Ze reikt naar haar handtas
die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar
merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is.
Die zwarte was dus een dief!
Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet plotseling
iets waarvan ze nog meer schrikt.
Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit,
hangt haar handtas aan een stoel.
Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt ...


K.Janssen, uit Warme woorden

15:34 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (3) | |