07-08-09

De ingredienten voor geluk

Lieve Sary,

Voor jou gemaakt

 

DSC_0006-59

De ingrediënten voor geluk 

gedicht van Sary

 

Een azuur blauwe lucht, 

In de lente

een wolk een zucht

 

Een glanzende druppel

Met wat zon

Puur en simpel

 

Een spinnende poes

Bij het haardvuur

 Jouw eigen snoes

 

Een kind dat lacht

Open en blij

In al zijn pracht

 

Een vogel hoog in de lucht

Die sierlijk zwenkt

zonder een enkel gerucht

 

Dat alles bekijk het

Proef het

Roer het door elkaar

En je portie geluk is klaar

 

©Sary

ik vind het leuk,
om iemand wat extra aandacht te geven

nu is alle eer aan jou

sarewiets - weblog

sary

 

Met liefs,

van saartje en sientje

21:38 Gepost door saartje in Web | Commentaren (2) | Tags: sarewietsch | |

Rode zonnehoed

 

rode zonnehoed

 

Saartje, heel speciaal voor jou!

 

Sientje

17:42 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (2) | |

02-08-09

Voetafdrukken in je hart

 

lara pootjes

 

Er zullen veel mensen
in en uit je leven wandelen,
maar alleen echte vrienden
laten voetafdrukken
achter in je hart.
 
~henk~

18:48 Gepost door saartje in Liefde | Commentaren (3) | Tags: the one and only - henk | |

Dansen...


happy feet


We brengen hier slechts een korte periode door
voor we weer verdergaan.

Misschien hebben we wel uitsluitend tijd genoeg
om lief te hebben...
en te dansen.



Rodney Smith

18:23 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (5) | |

31-07-09

Ga je mee?

 

 

Sientje,

zullen we samen gaan?

15:59 Gepost door saartje in Vrije tijd | Commentaren (1) | Tags: ine braat | |

Bloeien



 

De tijd brak aan dat het risico om in de knop te blijven

pijnlijker was dan het risico om tot bloei te komen.

 


Anaïs Nin
 

10:32 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (1) | |

29-07-09

uit 'Siddharta'

 

...

'Iets wat je weet, kun je iemand anders mededelen, wijsheid echter niet. Vinden kan men haar, men kan haar beleven, tot steun kan zij zijn, men kan wonderen met haar doen, maar haar mededelen en leren kan men niet.
Dit was het, wat ik als jongeling soms al vermoed heb, wat mij bij leermeesters weg heeft doen gaan.  Ik heb een gedachte gevonden, Govinda, die jou wel weer als spot of dwaasheid zal voorkomen, die niettemin mijn beste gedachte is.  Ik vond het volgende: van elke waarheid is het tegendeel even waarachtig!  En wel zo: een waarheid kan alleen uitgedrukt, onder woorden worden gebracht, bij eenzijdige beschouwing.  Eenzijdig is alles, wat door het denken bedacht en met woorden gezegd worden kan, alles is dan eenzijdig, alles is slechts half, alles mist volledigheid, het sluitend systeem, de eenheid.  Wanneer de verheven Gotama bij zijn onderricht over de wereld sprak, moest hij haar altijd verdelen in Sansara en Nirwana, in bedrog en wat waar was, in lijden en verlossing.  Anders kan het niet, een andere manier is er niet voor diegene die onderrichten wil.  Maar de wereld zelf, dat wat in en om ons is, is nooit slechts het één of het ander.  Nooit is een mens of een daad alleen maar Sansara of alleen maar Nirwana, nooit is een mens een volmaakte heilige of een volmaakte zondaar.  Ook denken wij vanuit de illusie, dat tijd iets is dat werkelijk bestaat.  Tijd is geen wezenlijk iets, Govinda, ik heb dat meer dan eens ondervonden.  En als tijd iets is dat niet werkelijk bestaat, dan is ook dat verschil in tijd, dat tussen de wereld en eeuwigheid, tussen lijden en zaligheid, tussen goed en kwaad schijnt te bestaan, niet meer dan een illusie.'   ...

Siddhartha bukte zich, en raapte een steen van de grond op, die hij op zijn hand woog.
'Dit hier', zei hij spelend, 'is een steen, en hij zal als zijn tijd gekomen is, misschien aarde zijn, en van aarde zal hij plant worden, of dier, of mens.  Nu zou ik vroeger gezegd hebben: 'Deze steen is gewoon maar een steen, hij heeft geen enkele waarde, en hij hoort thuis in de wereld van de maya; maar, omdat hij misschien in de kringloop der veranderingen ook mens en geest kan worden, daarom zal ik hem ook achting toekennen.'  Zo zou ik vroeger waarschijnlijk gedacht hebben.  Maar nu denk ik: deze steen is steen, hij is ook dier, hij is ook God, hij is ook Boeddha, ik voel geen verering of liefde voor hem, omdat hij dit of dat eens zou kunnen worden, maar omdat hij dat alles al lang en altijd is - en juist het feit dat hij steen is, dat hij mij op dit moment, op dit ogenblik als steen verschijnt, juist daarom houd ik van hem, vind ik waarde en zin in elk van zijn aderen en holtes, in zijn geel, in zijn grijs, in zijn hardheid, in de klank die ik hoor, wanneer ik op hem klop, in de droogte en de vochtigheid van zijn oppervlak.  Er zijn stenen die als olie of zeep aanvoelen, en anderen voelen als bladeren aan, weer anderen als zand, en elk van hen is iets bijzonders en bidt het Om op zijn manier, elk van hen is Brahman, maar tegelijkertijd en in dezelfde mate is hij steen, is hij olieachtig of als zeep, en juist dat vind ik prachtig, komt mij voor als een wonder en is daarom waard om in aanbidding beschouwd te worden.  - Maar ik wil het hierbij laten. Woorden doen afbreuk aan de verborgen zin, direct wordt alles immers een beetje anders, wanneer het eenmaal uitgesproken is, een beetje vervalst, een beetje onzinnig - ja, en ook dat is heel goed, en ook dat vind ik prachtig, ook daarmee ben ik het helemaal eens, namelijk dat wat voor de ene mens de hoogste wijsheid is, de andere altijd als dwaasheid in de oren klinkt.'

...

uit 'Siddharta'
Hermann Hesse


08:20 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (1) | |