27-12-09

Wanneer ik morgen doodga ...

 

samen

 




















Wanneer ik morgen doodga,
Vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind,
Die in de bomen klimt
Of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind,
Dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier,
Misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de huizen van steen,
Vertel het aan de stad,
Hoe lief ik je had
Maar vertel het aan geen mens
Ze zouden je niet geloven
Ze zouden niet willen geloven dat
Alleen maar een man,
Alleen maar een vrouw,
Dat een mens een mens zo lief had
Als ik jou.
 
 
Hans Andreus

onderweg

14:48 Gepost door saartje in Liefde | Commentaren (5) | Tags: hans andreus | |

Commentaren

om stil van te worden....mooi!

Gepost door: jan | 27-12-09

Ja, ik stem ermee in, omdat het helemaal waar is.

Gepost door: Ine | 29-12-09

prachtig

Gepost door: daemske | 30-12-09

Hallo Saartje, Dat is één van mijn lievelingsgedichten.
Een plezierig jaareinde gewenst en een gezond en gelukkig 2010!

Gepost door: Denkertje | 30-12-09

Bizar In z'n essay 'Poëzie dateert van vandaag'
scfrijft Charles Ducal over dit gedicht:
"(het is) een aaneenrijging van clichés. ... het is slechte poëzie. Hans Andreus heeft wel meer poëtische miskleunen gemaakt, maar dit is zijn absolute dieptepunt."
pag. 27.

Zo zie je maar ...
ach, een schrijver is maar zo goed als zijn lezer.

Gepost door: Uvi & DkA | 03-02-10

De commentaren zijn gesloten.