29-06-10

De Gouden Arend

 

wall2-14

foto: Ine Braat  


Een man vond het ei van een arend en legde het in het nest van een kip...
De arend werd uitgebroed samen met een heel nest kuikens en groeide op, samen met hen.
Omdat hij aldus geloofde dat hij een kip was, kakelde hij net als zij.
Hij spreidde zijn vleugels en vloog een paar stappen de lucht in, net zoals het een kip betaamt.
Hij scharrelde in de aarde om te zoeken naar wormen en kevers.

De jaren gingen voorbij en de arend werd oud.
Zekere dag zag hij een vogel, zwevend door de lucht, vol gratie en majesteit.
De arend keek toe, vol ontzag.

“Wie is dat?” vroeg hij aan zijn buur..
“Dat is een arend, de koning van de vogels” , antwoordde de buur.
“Zou het niet heerlijk zijn om zo door de hemelen te kunnen zweven?”
“Denk daar maar niet meer aan”, antwoordde de kip, “jij en ik, wij zijn slecht kippen”.
Dus dacht de arend hier nooit meer over na. Hij leefde en stierf in het geloof dat hij een kip was

Anthony Demello, The song of a Bird
 

 

18:15 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (4) | Tags: arend, anthony demello, ine braat | |

24-06-10

Ad de Laat

 

nummer 3

 

Wandelend in de zomer van het leven sta je er niet zozeer bij stil, dat het groen van het blad zal verkleuren, ook wanneer de boom dat zelf niet wil. Je denkt, de wind blijft wel spelen de zon die er staat blijft wel staan en voor je het weet ben je vergeten dat de zomer weer over zal gaan.

Wanneer de boom in al zijn weelde breeduit in zijn volle glorie staat, vergeet hij dat dat niet blijft duren omdat de zomer in het najaar overgaat, want de vogel die er woont gaat vertrekken de vruchten die hij draagt worden geplukt en een voor een worden de bladeren op het laatst van de takken gerukt.

De wind is niet te vertrouwen als hij dan ineens de kop opsteekt want de tak die altijd heeft gebogen buigt nog één keer en breekt zomer en zon, in je leven heb je als mens niet in de hand als het er is dan is het je gegeven en bedanken daarvoor is geen schande.


~~ Ad de Laat ~~

23:02 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (2) | Tags: boom, ad de laat, ultreya | |

17-06-10

Een kom soep



Een waar gebeurd verhaal in een Zwiters self-service restaurant.

soep

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom
soep op haar dienblad.
Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een
halen.  Maar wat een verrassing als ze terugkomt!
Er zit een zwarte man op haar plaats.  Hij lepelt met plezier de soep naar binnen.
Wat een lef! denkt de dame.
Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.
Zij gaat tegenover hem zitten en trekt de kom soep naar zich toe.
Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.

De zwarte man trekt de kom soep weer een beetje dichter naar zich toe,
zodat de soep nu in het midden tussen hen beiden staat.
Zwijgend eten ze allebei van de soep.
Daarna staat de zwarte man recht, doet teken dat de dame moet blijven
zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken.
De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten.
Dan zegt de zwarte man ‘dank u wel’ en gaat weg.

Ook de dame wil verdergaan.  Ze reikt naar haar handtas
die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar
merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is.
Die zwarte was dus een dief!
Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet plotseling
iets waarvan ze nog meer schrikt.
Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit,
hangt haar handtas aan een stoel.
Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt ...


K.Janssen, uit Warme woorden

15:34 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (3) | |

16-05-10

Morgen word ik wakker

 

GEBOORTE 1

afbeelding: ULTREYA


'morgen word ik wakker'

dat zeg ik tegen mezelf, al een hele tijd.
maar ik weet dat het nu gaat gebeuren.
morgen word ik wakker,
en alles zal anders zijn.
ik zal de wereld met andere ogen zien.
ik zal alle kleuren en klanken
van de wereld van morgen
zien en horen en onderscheiden.

ik zal een andere taal spreken -
de taal van de ziel en het hart.
alle verdriet en zorgen zullen verdwijnen,
want alles zal anders zijn
in de morgen
waarin ik wakker word.
wie de taal van de ziel spreekt,
kent verdriet noch smart.

de melodie van de komende dag
is al gecomponeerd;
dat weet ik heel goed.
haar pure toon begin ik te horen -
en straks stem ik erin mee.

dat zal een ontwaken zijn!
nooit val ik meer in slaap,
ik creeer geen nieuwe waanbeelden meer;
niet langer waar ik rond in een troebele en
ondoorzichtige wereld.
de transparante helderheid van mijn dag van morgen
is water uit een levende bron -
je kunt je dorst er niet genoeg mee lessen.
hoe kan men verzadigd raken
van iets wat heilig is?

ik weet dat ik morgen zal ontwaken.
ik zie een ster en een lichtstraal;
vaak zie ik een ster,
gebroken glinsterend in goud en zilver,
en toch bereikt haar licht mijn hart.

daar, daar is de poort die leidt
naar morgen;
een stralende ingang,
een wereld die wacht en anders is.
zie, ik doe een stap...


~~anoniem in Pentagram~~

Gevonden op dit weblog:

http://hetgroenegezicht.blogspot.com/

21:28 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (1) | Tags: ultreya | |

09-05-10

Levenswerk

 

LEVENSWERK

 

met dank aan Ultreya
voor haar prachtige werk

20:55 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: ultreya | |

12-04-10

De wereld.....

 

VOORJAAR

 

                                                        citaat van Ultreya

19:13 Gepost door saartje in Algemeen | Commentaren (1) | Tags: ultreya | |

05-04-10

Verantwoordelijkheid


levensboom

 

Verantwoordelijkheid nemen
voor je eigen leven is belangrijk.

Cirkel der Natuur
4 april 2010

 

Lieve Saartje,

Verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven nemen
betekent, volgens mij vandaag:

Alles wat mij overkomt,
daar is niet een ander de oorzaak van,
daar heeft niet een ander schuld aan.
Alles wat me overkomt,
overkomt me omdat het voor mij zo bedoeld is
(hoe je dat ook invult, ...)
en van daaruit heb ik de keuze:
Wat DOE ik met wat me overkomt?
Ga ik eraan ten onder?
Verdrink ik er in?
Of neem ik het ter hand, kijk ik het in de ogen
en neem ik er dan bewust afstand van, berg ik het ergens op
of neem het mee op mijn verdere reis, omdat het me dierbaar is?

Verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven nemen
betekent niet:
de anderen die in mijn leven komen en gaan,
de anderen die in mijn leven zijn in vraag stellen
en ze aan de kant zetten
of niet,
naargelang ik meen dat ze me iets goeds
of net iets negatiefs brengen.

Verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven nemen
heeft enkel met mij te maken;
'ik' in het leven rondom mij
zonder dat leven rondom mij te willen veranderen.

Lieve Saartje,
Niet altijd lukt het me
om ten volle die verantwoordelijkheid voor mijn leven op te nemen
en dat brengt onrust met zich mee.
Onrust, omdat ik meen te falen vandaag
of in het verleden beslissingen nam, die ik nu niet meer zou nemen.
Verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen leven is nochtans 'nu'.
Nu inzien dat ik de keuze heb,
niet om beslissingen van toen te herzien,
maar de keuze om met mijn leven hier en nu gelukkig te zijn
en vanuit dat geluk mijn eigen levensweg te vervolgen.

Waarom is het soms zo moeilijk?
En klinken de woorden nochtans eenvoudig en vanzelfsprekend?

Met liefs van Sientje.

13:46 Gepost door sientje in Algemeen | Commentaren (2) | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende