07-12-12

Liefde van de ziel

bermbloemen2 129.jpg 

 

 








Iedereen beschikt over een oneindigheid aan liefde.

Deze onvoorwaardelijke liefde die ieder mens in zich heeft voor zichzelf, voor anderen,
voor de wereld, bevind zich in ieder mens zijn ziel.

Dit is de kracht van het ‘zijn’.

Soms is het een hele zoektocht om deze liefde in jezelf te vinden, te herkennen,
maar toch is deze liefde van de ziel altijd aanwezig en zal er altijd zijn.

Als je eenmaal deze liefde hebt ervaren, de liefde van je ziel, zal dit jezelf en je leven veranderen,

het zal je zoveel moois brengen omdat je uiteindelijk de werkelijke persoon bent geworden van jou ‘zijn’.  

                                                                                                                                   


 auteur: onbekend


                                                                                 

 

                                  

20:55 Gepost door saartje | Commentaren (3) | |

10-11-12

Ik kan je dromen


Ik kan je dromen...


Je hebt niets verdiend en je bent nog niet jarig
Je hebt weinig nodig, toch geef ik je iets
En of ik er ooit iets anders voor terug krijg
Dat geeft niet, ik geef jou mijn dromen voor niets

Mijn dromen zijn voller en mooier dan vroeger
Sinds ik jou zomaar opeens ergens zag
Ik ken je een week maar ik kan je al dromen
En dat doe ik dan ook iedere dag

Dromen die komen van heel diep van binnen
Geboren uit vreugde, geluk en verdriet
Een splinter verlangen, een deel van jezelf
Dat je meestal verstopt voordat iemand het ziet

Een droom voor een kind dat nooit was geboren
Als zijn ouders zich niet een keertje hadden vergist
Dat opgroeit en leert dat je leeft om te werken
En werkt tot hij merkt dat hij nog steeds iets mist

Dromen voor iemand die niet meer kan slapen
Een droom voor een man die zijn leven verslijt
In de strijd om de eerste de beste te wezen
Die alles al heeft, behalve nog tijd

Tijd voor de hazelaar, vroeg in het voorjaar
Een lichtgroene droom van een bloeiende boom
Dromen als druppels op vuurrode appels
Een tak staat in bloei in het huis waar ik woon

Geuren en kleuren versieren de wereld
Voor iemand die niet voor de werkelijkheid vlucht
Als de zon ondergaat ligt de hemel op aarde
En dansen de muggen heel hoog in de lucht

Je hebt niets verdiend en je bent nog niet jarig
Je hebt bijna alles, toch geef ik je iets
Een dag als een bloem in de vaas op tafel
Een dag als vandaag krijg je voor niets


 

Prachtig lied - gedicht van Herman van Veen

 


22:11 Gepost door saartje | Commentaren (0) | |

24-01-12

Verbindingen

 

5 september 076.JPG

 

En mocht hier niet de leegte  zijn die ons verbindt,
waartoe dan dienen deze deuren, deze muren
waartussen wij verblijven, drinken, samen dansen ?
En mocht hier niet de stilte zijn die ons verbindt
waarin ons spreken ruimte vindt, hoe kunnen wij
elkaar begrijpen ?  En mocht hier niet de weerklank
zijn die ons verbindt, die wij ontvangen waarheen
dan dragen onze zinnen ?  En mocht hier niet jouw
lichaam zijn dat met het mijne zich verbindt, dat
samenvloeit in deze stroom hoe kunnen wij dan
voortbewegen ? Het is de schakel die de ketting maakt
het stilstaan dat beweging brengt het woord dat tot
geboorte leidt.  Want mocht het niet de liefde zijn
die ons verbindt wat is het dan ?

auteur:Boutman - Website

 


saartje         

22:58 Gepost door saartje | Commentaren (2) | |

24-11-11

Als je wilt.....

 

bloem.jpg

 

 

Als je wilt dat er licht is... 

ontsteek het dan zelf.

Een mens heeft zoveel... 

zo heel veel licht

in beide handen.

 

Als je wilt dat er warmte is... 

maak hoog dan een vuur.

Je hebt woorden om kilte te doven

Een mens heeft zoveel... 

zo heel veel kracht

om in te geloven.

 

Als je wilt dat er liefde is... 

 geef iets van jezelf

in troosten en veilig omarmen.

Een mens heeft zoveel... 

zo heel veel moois

om anderen te verwarmen.

 

Als je wilt dat er licht is... 

ontsteek dan jouw lampen

in luisterend, beschermend meeleven.

Een mens heeft zoveel... 

zo heel veel liefs

om weg te geven.

auteur:onbekend

 


saartje         

18:25 Gepost door saartje | Commentaren (0) | |

04-09-11

Vriendschap is een van de mooiste dingen

 

normal_080116113105_90.jpg

 

 

Vriendschap is een van de mooiste dingen die een mens kan krijgen.

Vriendschap verbindt dieper dan een gezamenlijk doel,

een gemeenschappelijke belangstelling, of dingen die je samen hebt meegemaakt.

Vriendschap verbindt mensen sterker dan seksualiteit,

dieper dan lotsverbondenheid,

soms zelfs intiemer dan huwelijk of samenleven.

Vriendschap betekent dat je de ander nabij bent

in vreugde en verdriet,

ook al kun je de vreugde niet groter en het verdriet niet kleiner maken.

Vriendschap smeedt zielen aaneen, ze is edel en zuiver.

Heel het leven krijgt er glans door.

Gelukkig degenen die hun leven geven voor hun vrienden.



©Henri Nouwen

 


saartje         

05:44 Gepost door saartje | Commentaren (2) | |

13-05-11

Heb geduld

 

IMG_5049.JPG

 

Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart
en probeer je vragen met liefde te bezien,
als kamers die gesloten zijn
of als boeken in een volslagen vreemde taal.
Zoek nog niet naar antwoorden.
Die kunnen je nog niet gegeven worden,
omdat je niet in staat zou zijn ze te leven.
En het gaat erom alles 'te leven'.
Leef nu de vragen.
Misschien zul je dan geleidelijk,
zonder het te merken,
jezelf, ooit op een dag,
in het antwoord terugvinden.



©Rainer Maria Rilke

 


saartje         

19:11 Gepost door saartje | Commentaren (2) | |

11-04-11

In het woud

IMG_4426.JPG

 

In het woud

 

Eens in het woud word ik stiller dan de stilte,

geen wereld roert mij meer
maar wat de wereld schept
het diepteveld waarin ikzelf beweging ben
de zee van zijn en worden waar al uit bront en trilt,
schuift in de plaats van een beperkend weten
en is het enig groot bewustzijn
dat van een woud en van een wandelaar
nog overschiet.

Geen denken meer, geen beelden meer,
geen voelen en geen willen,
alleen gedreven zijn, alleen een open zijn
voor wat universeel en tijdloos
een na een de korrels tijd vereeuwigt
en telkens met een wereld ongeboren liefde
(strengeling van al met al)
zacht en ontgrensd verblindt.

Alleen het groen dringt in mijn vleeslijk oog nog door
maar kaatst in diepere lagen als turkoois en esmerald.
Daarna verschijnt weer iedere tak en blad
zoals een oog dat ziet ze ziet
maar wonderbaar volledigd:
ze zijn en ze zijn niet in één.

Als uit het woud ik treed
staar ik verwonderd naar vertrouwde weiden, velden,
verbaasd dat honderd jaar voorbij niet gingen.

Eens kan het woud ik derven.
Het groot bewustzijn heeft geen plaats.
Woud, stad of speldekop
zijn dan gelijk.



©Erik van Ruysbeek

 

Website: Het groene gezicht

saartje         

17:54 Gepost door saartje | Commentaren (1) | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende